5 ปีในรั้วศิลปากร คณะจิตกำ ผ่านไปเร็วเหลือเชื่อ ในที่สุดเราก็จะได้แสดงนิทรรศการศิลปะกะเขาบ้างแล้ว พี่ป้าน้าอาที่บ้านจะได้รู้เสียทีว่าเราไม่ได้เรียนนาฏศิลป์(อ๋อ...คณะจิตรกรรมนี่มันเรียนรำไทยใช่มั้ยลูก)

โฆษณากันดื้อๆเลยละกันว่างานนิทรรศการของเรา และเพื่อนๆจิตกำปี5จะมีในวันที่ 7-17มีนาคม 2550 ( ถ้าอยากได้สูจิบัตรฟรีต้องมาวันเปิดงาน จะแจ้งให้ทราบทีหลังนะจ้ะ ) ที่มหาวิทยาลัยศิลปากร ฝั่งท่าพระ อยู่ตรงข้ามวัดพระแก้วพอดิบพอดี ถ้ามาไม่ถูกโทรถามเราได้ เพียงทิ้งเบอร์อีเมลล์ของเธอไว้

ถ้าใครไม่ชอบงานศิลปะก็นึกซะว่ามาดูของแปลกละกัน เพราะเพื่อนเราแต่ละคนถ้าไม่เกินก็ขาด ไม่มีใครเต็มบาทสักคน

ส่วนงานก็จะมีทั้ง...งานเพ้นท์ ทั้งสีอะคริลิค สีน้ำมันสู้ตาย เทคนิคผสมก็มี แสงสีเสียงก็จัดให้ งานปั้นอลังการงานสร้าง ใหญ่มากจนเอาเข้าหอศิลป์ไม่ได้(ทำไปเพื่อ'ไร)งานภาพพิมพ์ เทคนิคสุดซับซ้อน หยั่งกะDavinci Code งานไทย ก็หลากหลายไทยประเพณีแบบอีโรติกนิดๆงานไทยแบบแหวกแนว ไม่ว่าจะเป็น หนังตะลุง กระจกสี เศษผ้า ก็สามารถใช้ทำศิลป์ได้

ภาพที่เห็นนี้เป็นงานของเราเอง เป็นรูปแบบงานจิตรกรรมที่อาศัยการจัดวางในการสร้างมิติ งานจะเป็นทั้ง2มิติ และ3มิติ(หลายใจ) แสดงความทรงจำเกี่ยวกับพ่อ

คนดูจะเห็นเป็นเครื่องใช้ไม้สอยเก่าๆ อย่างอันนี้ก็จะเป็นห้องทำงานของพ่อ เราก็จะใช้แผ่นไม้มาฉลุเป็นรูปร่างต่างๆ อย่างโต๊ะ เครื่องพิมพ์ดีดพัดลม ฯลฯ แล้วมาระบายด้วยสีอะคริลิค แล้วเราก็แอบตัดไม้ให้มันดูลวงตาหน่อยๆ มันจะได้เกิดระยะเกิดบรรยากาศเหมือนกับอยู่ในห้องจริงๆ

เอ้า เข้าไปในห้องพ่อกัน

พิมพ์ดีดไป เลี้ยงลูกไป คุณพ่อลูกอ่อนเลยไม่ค่อยมีเวลาจัดโต๊ะ มันก็เลยรกอย่างที่เห็น

ต้องประหยัดๆ กระป๋องนมตราหมีของลูกเหลือ ก็เอามาใส่ของได้

เครื่องพิมพ์ดีดนี้ส่งเสียงต้อกแต็กๆทั้งคืน พ่อใช้เสียงของมันกล่อมลูกนอน

แว่นตาทรงหนาเตอะของพ่อทั้งเก่าทั้งเชย แต่ก็ไม่เปลี่ยนซักกะที

พ่อบอกว่าเก็บตังค์ไว้ซื้อนมให้ลูกดีกว่า

พัดลมตั้งบนกองหนังสือพิมพ์ เพราะพ่อเราชอบสะสมหนังสือพิมพ์ ส่วนแม่จะชอบเอาไปทิ้ง(ทุกบ้านเป็นอย่างนี้รึเปล่าน้อ )

ปล. งานเรารับอิทธิพลมาจากละครเรื่อง"สุดรักสุดดวงใจ" ...ไอ้สมโชคลูกพ่อ...ก้าก