มาเสื่อมยูกิโอกันอีกแล้วครับท่าน

โดจินอันนี้ ไม่ขายแต่ให้ดูกันจะจะ ถือเป็นของขวัญแด่พี่น้องผู้โคจรอยู่ในบล็อคทั้งหลายก็แล้วกัน หุหุหุหุ....อีกอย่างของเก่ายังขายไม่หมดจะสร้างภาระเพิ่มไปทำไม

คราวนี้พัฒนาความเสื่อมไปอีกขั้น มีบทเข้าพระเข้านางด้วยล่ะเทอ ชวนให้คลื่นไส้พอดู ไอ้เราก็เป็นชาวพุทธ.... ตอนเขียนก็คิดๆอยู่เหมือนกัน รู้ตัวอีกทีก็.... เฮ่อ เขียนไปแล้วอ่า (แต่เป็นวายแบบซอฟต์ๆนา)

แล้วมันเกี่ยวกับระยะปลอดภัยยังไง? โอยเพลงมันแรง ฉันชอบตามกระแส โดยเฉพาะท่อนที่ว่า.... เอามือไปแตะหน้าผากว่าตัวร้อนมั้ย.... เออ.... มันเข้ากับสถานการณ์บ้านเมืองมาก ตามท้องเรื่องนายเอกก็ป่วยพอดีด้วย โดนเรย วิ้ววว.... ( ขอโทษนะถ้าทำให้ยอดขายถล่มทลาย..... ลง )

ถ้าจะอ่านต่อ เตรียมกระโถนไว้ได้เลย ฉันเอาจริงนะเทอ

1

ว้าว!.... ไคบะDelivery

2

ยูกิตอนป่วยน่ากลัวใช้ได้เลย

3

เสียงท้องไคบะดังมากกกก.... อย่างงี้มันมลพิษทางเสียงแล้วนะเนี่ย

4

น้องArakuถามว่า ถ้ากินบะหมี่คุริโบแล้วสติปัญญาจะถูกบั่นทอนเหลือเท่าไลฟ์พอยนต์ของมันรึเปล่า(เป็นศูนย์เลยนา)

5

กินบะหมี่ถ้วยเยอะๆระวังผมร่วงนะหลาน (แต่หัวชี้เด่ซะขนาดนั้นคงไม่ต้องห่วงหรอกมั้ง)

6

ทำไมต้องเกลียดผักชีด้วย ผักชีผิดอะไร้!

7

อดีตอันหวานชื่นกับน้องชายสุดที่รัก(แต่สงสารโมคุบะมากกว่าแฮะ)

8

โดนแขวะซะงั้น พยายามอีกหน่อยนะไคบะ

9

มันเอาจริงเว้ย กลัวโดนแจ้งลบจังเรย

10

ช็อคไปเลยหลานกรู

ชิมเหรอ.... แถวบ้านเรียกจุ้บอ่า

โมคุบะ น้องชายยอดกตัญญู.... ว่าแต่ยูกิพกดาบมาเยี่ยมไคบะทำไมน้อ(ความแค้นนี้จะไประบายที่ไหนดี....ใช่มั้ย)

รักคนอ่าน

จุ้ฟฟฟฟ....